„Zittende vrouw met opgetrokken knie“ ontstond in 1917 en geldt als een van de meest indrukwekkende vrouwenportretten uit het late oeuvre van Egon Schiele. Als model diende vermoedelijk Adele Herms, de schoonzuster van de kunstenaar. Met houtskool, aquarel en gouache creëerde Schiele een voorstelling van grote psychologische intensiteit. De figuur vult het blad vrijwel volledig, en haar ongewone houding, de hoekige contouren en de directe blik geven het werk een uitzonderlijke spanning. Kenmerkend voor Schieles stijl zijn de bewust vereenvoudigde achtergronden, die de aandacht volledig richten op lichaamshouding, mimiek en expressie. In tegenstelling tot de geïdealiseerde vrouwenbeelden van zijn tijd toont Schiele de mens in al zijn kwetsbaarheid en innerlijke onrust. Het blad geldt vandaag als een van de belangrijkste voorbeelden van het Oostenrijkse expressionisme en maakt deel uit van de collectie van de Nationale Galerie in Praag.