Adolph Friedrich Erdmann von Menzel ( * 1815 † 1905 )

Kunstschilder Adolph Friedrich Erdmann von Menzel

Adolph Friedrich Erdmann von Menzel behoort tot de belangrijkste Duitse schilders van zijn tijd. Met onuitputtelijke ijver en een scherp oog voor detail documenteerde hij het Pruisische tijdperk - van de hofse pracht tot aan het begin van de industrialisatie. Zijn werken combineren historische precisie met artistieke expressiviteit.
Herbeleef zijn schilderijen - als verfijnde kunstdrukken, ingelijste canvasafbeeldingen of kunstzinnig handgeschilderde unieke stukken voor uw huis.

Hooggeëerde, geëerde kunstenaar

Adolph Friedrich Erdmann von Menzel werd geboren op 8 december 1815 in Breslau, Pruisen (nu Wrocław, Polen).

Het gezin verhuisde naar Berlijn en in 1830 kreeg Adolph Friedrich een opleiding tot lithograaf in de drukkerij van zijn vader. Na diens dood nam Adolph Menzel de familiedrukkerij voor lithografieën over. Hij maakte ook illustraties en pentekeningen als basis voor houtsneden. Zijn eerste grote opdracht waren elf illustraties bij het gedicht "Kunstenaars aardse leven" van Johann Wolfgang von Goethe in 1833.

Menzel bezocht ook kort de Berlijnse Academie van Kunsten, maar besloot de vaardigheden en kennis zelfstandig te verwerven.

Hij werd bekend door zijn realistisch-historische werken. Hij illustreerde de geschiedenis van Pruisen en vooral scènes uit het leven van Frederik II en later Wilhelm I. Tot de bekendste schilderijen uit deze periode behoren: "Fluitconcert van Frederik de Grote in Sanssouci" (1852) en "Het balsouper" (1878). Zijn reputatie als kunstenaar van de Pruisische historiestukken verwierf hij na de opdracht om te illustreren voor het boek "Geschiedenis van Frederik de Grote" van Franz Kugler. Later schilderde Menzel industriële objecten, landschappen, straten en andere onderwerpen: "Rolling Mill" (1875).

Ook de invloed van het impressionisme was merkbaar in Menzels werken: "De balkonkamer" (1845) en "Bosnacht" (1851) zijn daar goede voorbeelden van. Deze wending naar het impressionisme werd beïnvloed door zijn reis naar Parijs.

Met zijn schildertechniek en eigen stijl was Menzel zijn tijd vooruit. De vrije schilderachtige expressie en open penseelstreken vonden pas later weerklank bij een breed publiek.

In 1870 ontving Menzel de Orde Pour le Mérite (Vredesklasse). Deze staatsdecoratie bracht een hoge maatschappelijke erkenning met zich mee. In 1853 werd hij verkozen tot lid van de Koninklijke Academie van Kunsten en in 1856 werd hij tot professor van deze instelling benoemd. In 1872 werd hij erelid van de Academie van Kunsten in München. Zijn schilderijen werden wereldwijd, maar vooral in Europa tentoongesteld: in Berlijn, München, Dresden, Hamburg, Parijs, Venetië, Wenen. Met de talrijke eerbewijzen groeide ook zijn roem en in 1898 verhief de Hoge Orde van de Zwarte Adelaar Menzel tot ridder. Zijn geboortestad Berlijn maakte Menzel uiteindelijk tot ereburger.

Op 9 februari 1905 stierf Menzel op 89-jarige leeftijd in Berlijn. De kunstenaar kreeg een staatsbegrafenis, op bevel van keizer Wilhelm II. De keizerlijke familie was bij de begrafenis aanwezig.

© KUNSTKOPIE.NL

Alle afbeeldingen van Adolph Friedrich Erdmann von Menzel

Naar boven